Vivitar Point-and-Shoot Test Shots

We bought the Vivitar P&S film camera for only 500 pesos buy-one-take-one from the local online deal store: cashcashpinoy, our local Groupon. If you are Pinoy, chances are, you've already heard or used that site.

It comes with a false panorama slide that you have to insert inside the cam's body. What it does is it gives the image a black border at the top and the bottom, fooling the eye into thinking that it's seeing a panoramic shot.

These were taken in Angono and Antipolo City, both in Rizal Province, Philippines.

First five photos are from Angono. This town offers idyllic spots, perfect for those who are tired of the city life. We just walked around and took photos of interesting subjects.

Here's a restaurant area, where you could choose your preferred "kubo" (nipa hut) to dine in. I don't know the name of the resto, it's closed when we went there, but their specialty are duck dishes, specifically, roasted ducks.

Since Angono is considered as the country's art capital, there are lots of places where art is their business. This one is the entrance to a factory of world-class sculptures. Again, my memory fails me in remembering the name of this place. You could easily spot it though, as it is near a prominent landmark in the town, the Iglesia station.

We walked further and spotted this huge carabao carving at a waiting shed. Each barangay in Angono have epic sculptures, but we weren't able to take pictures of all of it using this camera.

Finally, we went home to Pao's parents' home in Antipolo and strolled in the park within the subdivision. We spotted this old water tower, which looks like a UFO for me.

That's it for now. :)

New home

Matagal akong nawala sa pagba-blog, maraming kaganapan. Unang-una nasa kabundukan na ko nakatira, mahina ang signal at hindi kinakaya ng internet namin. Ubos na rin ang aking mga pondo dahil maraming kumpuni sa bahay na aming binili. Luma man ito at hindi isang mansion, masaya pa rin ako. Wala pa nga rin kaming kuryente, halos isang buwan na, nakikisaksak lang sa isang mabait na kapitbahay, maaasahan kasi ang natatanging provider ng kuryente dito sa kalakhang Luzon, kilala niyo na kung anong kumpanya 'yun.

Heto ang isang bahagi ng view na nakikita namin sa bakuran. Napapaligiran kami ng mga puno, naririnig ang mga huni ng mga ibon at kung ano pa mang creatures. Pangarap kong tirahan, salamat sa Diyos pa rin dahil sa wakas hindi na kami nagrerenta (naghuhulog na lang ng maliit na halaga sa PAG-IBIG).

Hindi malinaw ang resolution, 2 megapixels lang kasi ito, pero sa malayo tanaw ang mga nagtataasang gusali ng kabihasnan.

Miss ko na ang aking mga paboritong blog, pag naayos na ang lahat, lalo na at pag nagkakuryente, super backread ako ng mga posts. Maligayang araw sa inyo!

PEACE

Simbahan ng Boso-boso, Antipolo

Ang Simbahan ng Boso-boso sa Antipolo, circa 1768, ay isa sa mga natitirang arkitektura sa istilong Baroque. Medyo malayo ang kinalalagyan nito sa urban na bahagi ng Antipolo. Inabot kami ng mga 30 minutong paglalakbay na walang trapik mula sa terminal ng Antipolo town-proper: Dalawang sakay ng jeep, at isang byaheng traysikel mula sa sakayan sa bayan.

Ang walang kamatayang facade shot, siyempre, para sa pagkakalinlan na rin sa kabuuang itsura ng istruktura ng simbahan.


Gamit ay Yashica FX-D, ISO 100 LSI redscale film, pulled to ISO 50, 1/30, f/8

Ang mga simbahang ganito ay nilalagyan ng plaster na palitada para magmukhang makinis. Pero dala ng katandaan, nagbabakbak, at lumalabas ang mga bloke ng adobe (sa pagmamasid ko lang, wala akong makuhaan ng kumpletong impormasyon sa mga materyales). Sana pigilan na lang ng Historical Institute ang paglala ng kalagayan, na ganyan, huwag nang palitadahan o pinturahan pa.'Yung anino sa bandang kanan ay ang mga thick buttresses na sumusuporta sa kabuuan ng simbahan, para hindi mabuwal, lalo na pag lumilindol.

Kitang-kita rito kung gano kalaki ang bawat blokeng ginamit, at saka kung gaano rin kalaki ang buttresses ng simbahan.

Gamit ay Yashica FX-D, ISO 100 Kodak Ultima, pulled to ISO 50, 1/30, f/8

Kaarawan ko pala nung pumunta kami rito. Matagal ko na kasing gustong puntahan. Kahit taga-Rizal na ko, marami pa ring bahagi ng lalawigan ang hindi ko pa nabisita. Sabi ni Pao (taga-Antipolo) na aking kasama, ang Nuestra Senora de Buenviaje na nasa katedral ng Antipolo sa bayan ay orihinal na nandito, pero tila ayaw yata ni Senora rito, (haka-haka namin magubat kasi ang paligid, 'di ba't may parte ng El Filibusterismo na sa Boso-boso nangangaso ng usa 'yung sablay na Kapitan Heneral) kasi naglalakad daw ang imahe sa gabi at tuwing umaga nakikita nila ang santo na nasa puno ng tipulo kung saan narito ngayon ang katedral.

Kuha sa hardin. Malawak, mapuno, maaliwalas. Para akong bumalik sa nakaraang wala pang mga mausok na sasakyan at talamak na urbanisasyon.

(parehong settings sa nauna)

Ayokong mawala ang mga kagaya nitong bahagi ng ating kultura. Hindi ka man Kristiyano o walang pinapaniwalaang diyos, ang mga ganitong halimbawa ng arkitektura ay bahagi ng kasaysayan, sana huwag mapabayaan. Sana lumaganap ang turismo rito, para magkapondo ng informed conservation, hindi lang basta magmukhang bago. Pero katakot, kasi kasama ng laganap na turismo ay mga naliligaw na balahurang maaaring makasira pa ng tahimik at maaliwalas na lugar ng Boso-boso. Walang takas. Hay.

Pero smile naman diyan Pao, i-model mo ang mga moss at lichen na unti-unting kumakain sa mga batong bumubuo ng makasaysayang simbahang 'yan.

PEACE